Prof. dr hab. Bolesław Hornowski (1914–1983)

Drugi z ojców założycieli poznańskiej psychologii. Prof. Bolesław Hornowski powrócił do Polski po wojnie, jako zdemobilizowany porucznik Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Urodzony na Podlasiu, po powrocie do Polski osiadł w Poznaniu, tu się ożenił i tu pracował aż do śmierci. Całe swoje życie zawodowe związał z poznańską psychologią. Studia psychologiczne ukończył w Szkocji, na Uniwersytecie w Edynburgu. Od samego początku w centrum jego zainteresowań był pomiar za pomocą testów. W roku 1947 otrzymał tytuł „MA with honours in psychology” na podstawie pracy pt. „Psychological interpretation of sex differences in drawing a ‘man’ in early adolescence” napisanej pod kierunkiem prof. Jamesa Drevera. W roku 1957 otrzymał stopień naukowy doktora filozofii. Promotorem jego pracy doktorskiej na temat testu Ravena był prof. Stefan Błachowski. Książka „Psychologiczna analiza testu percepcyjnego „Progressive Matrices” J. C. Ravena”, ukazała się w wydawnictwie PWN w 1959. Prof. Bolesław Hornowski prowadził badania z zakresu psychologii różnic indywidualnych (szczególnie psychologii zdolności), badania nad rozwojem umysłowym (w tym z wykorzystaniem analizy rysunku postaci ludzkiej), brał udział w międzynarodowym projekcie „Work Importance Study”. Swoistą kodą Jego dorobku naukowego jest monografia „Badania nad rozwojem psychicznym dzieci i młodzieży na podstawie rysunku postaci ludzkiej” (PWN, 1970, 1982). To w niej przedstawił wyniki swoich wieloletnich prac (począwszy od magisterium) nad adaptacją do warunków polskich testu Florence Goodenough „Draw A Person Test”. W latach: 1960-1969 Profesor kierował Katedrą Psychologii Ogólnej, a od 1969 r. był pierwszym dyrektorem nowo powołanego Instytutu Psychologii – do 1981 r.