Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/mmf24/ftp/wp-content/themes/Divi/includes/builder/functions.php on line 4564
Prof. dr hab. Andrzej Lewicki (1910–1972) | UAM
Warning: A non-numeric value encountered in /home/mmf24/ftp/wp-content/themes/Divi/functions.php on line 5837

Prof. dr hab. Andrzej Lewicki (1910–1972)

Trzeci ojciec założyciel poznańskiej psychologii. Profesor Lewicki psycholog, nazywany trzecim Ojcem Założycielem poznańskiej psychologii. Absolwent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie studiował polonistykę i psychologię (praca magisterska w zakresie psychologiieksperymentalnej pisana pod kierunkiem prof. Mieczysława Kreutza, doktorat z literaturoznawstwa pod kierunkiem prof. Józefa Kleinera (1945 r. – KUL). W 1951 r. uzyskał habilitację z psychologii na podstawie monografii „Zapominanie nazwisk”. Jego prace były poświęcone głównie analizie poznawczych mechanizmów regulacji zachowania, zagadnieniom psychopatologii i psychokorekcji. Był autorem oryginalnej eksperymentalnej metody tworzenia sztucznych pojęć oraz tzw. eksperymentu klinicznego. Autor i redaktor pierwszego polskiego podręcznika psychologii klinicznej. Zwolennik oparcia psychologii na mocnych biologicznych i neurofizjologicznych podstawach. W roku 1945 założył i prowadził Zakład Psychologii, a także kierował studiami z psychologii na UMK w Toruniu. W roku 1954 podjął pracę na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1960 r. uzyskał tytuł profesora na podstawie pracy „Procesy poznawcze i orientacja w otoczeniu”. W roku 1961 założył w Poznaniu pierwszą w Polsce Katedrę Psychologii Klinicznej. Zorganizował wraz z członkami Katedry specjalizację magisterską z psychologii klinicznej, a w kolejnym roku pierwszą w Polsce specjalizację kliniczno-penitencjarną. Jego seminaria magisterskie cieszyły się niesłabnącym powodzeniem wśród studentów. Był zwolennikiem łączenia badań podstawowych w dziedzinie psychologii klinicznej z praktyką kliniczną. Po utworzeniu Instytutu Psychologii w roku 1969 pełnił w nim funkcję wicedyrektora ds. naukowych, aż do nagłej śmierci w 1972 roku.